قوله : الّذى حضرها فى البلد : ضمير منصوبى در [ حضرها ] به نماز عيد راجعست . قوله : قريبة كانت ام بعيدة : ضمير در [ كانت ] به قرية راجع است . قوله : فيصلّيها واجبا : ضمير فاعلى در [ يصلّيها ] به قروى و ضمير مفعولى به صلوة جمعه راجع بوده و مقصود از [ واجبا ] بنيّت وجوب مىباشد . قوله : و عدمه : يعنى و عدم حضور بجمعه . قوله : فتسقط : يعنى تسقط الجمعة . قوله : و يصلّى الظّهر : ضمير فاعلى به قروى راجعست . قوله : فيكون وجوبها عليه تخييريّا : ضمير در [ وجوبها ] بجمعه و در [ عليه ] به قروى راجعست . قوله : و هو الّذى اختاره المصنّف : ضمير [ هو ] بعموم تخيير راجعست . قوله : فى غيره : يعنى در غير اين كتاب . قوله : اما هو : يعنى امّا امام جماعت . قوله : فان تمّت الشّرائط : يعنى شرائط اقامه جمعه . قوله : صلّاها : يعنى نماز جمعه را بخواند . قوله : و الّا سقطت عنه : يعنى و اگر شرائط اقامه جمعه فراهم نبود جمعه از عهده وى نيز ساقط مىشود . قوله : و يستحبّ له اعلام النّاس بذلك : ضمير در [ له ] به امام راجع بوده و مشاراليه [ ذلك ] حضور در جمعه مىباشد .